Header image  
Er is nog een mogelijkheid...
 
ervaringsdeskundige

Ook -kleine- kinderen reageren heel goed op energietherapie en vaak zijn niet zo veel behandelingen nodig om de klachten *** - die door de reguliere medische wereld niet aantoonbaar en dus door die sector niet te behandelen zijn- te verhelpen.

Of de kinderen (en als ze nog te klein zijn de ouders) er in ieder geval zo mee om te leren gaan dat de kinderen (en de ouders !) er geen problemen meer mee hebben.
*** bijvoorbeeld: slecht (in)slapen, moeilijke ontlasting, slecht verteren van voedsel,
(voedsel)allergie,

hoogsensitieve kinderen
Een hoog sensitief kind is(het woord zegt het al) erg gevoelig en vangt vanuit de omgeving
heel veel signalen op die er voor zorgen dat dit kind niet zorgeloos en vrij in het leven staat. Een grote verantwoordelijkheid en een groot rechtvaardigheidsgevoel zijn een kenmerk van deze kinderen. Nog een kenmerk van een hoge sensitiviteit is dat het herinneringsvermogen heel groot is. Ze hebben soms herinneringen uit hun babytijd. Ook kan het gebeuren dat een kind met deze gevoeligheid gesprekken opvangt zonder dat het direct aanwezig is.
Daardoor wordt het weleens beschuldigd van afluisteren en daarmee krijgt het rechtvaardigheidsgevoel van het kind weer een deuk.

Er kunnen gevoelens van andere mensen onbewust opgevangen worden die niet als zodanig
te herkennen zijn. Hierdoor kan een hoog sensitief kind zich ziek voelen.
Het gebeurt dat een kind zich op school ziek voelt en daarom naar huis wordt gestuurd,
maar eenmaal thuis is er niets meer aan te merken. Ook delen zij hun energie vaak met andere mensen waardoor er een tekort aan energie kan ontstaan met als gevolg een lage weerstand. Veel van deze hoog sensitieve kinderen komen regelmatig bij de huisarts en er wordt nogal eens bloed geprikt. Veelal komt hier niets uit.
Daarna komen er psychologische testen om te kijken waar er in de emotionele beleving verstoringen zijn en welke rol de familie of school hierin spelen. Maar al te vaak krijgt het kind dan een etiket ( ADHD-PDD/NOS en ook tegenwoordig ook regelmatig het syndroom van Asperger) opgeplakt waar het maar moeilijk weer vanaf komt met alle -vervelende- gevolgen vandien.

Vaak "weten, zien en horen" deze kinderen meer dan anderen en worden dan lang niet altijd serieus genomen. Ze kunnen door dit alles nogal eens onzeker, opstandig en bang zijn.
Als ervaringsdeskundige weet ik dat juist het niet serieus genomen worden het ergste is
dat je als (hoog-sensitifief) kind kan gebeuren en al is het maar een goedbedoeld:
" ah joh, d'r is niks, ben je gek!" of nog vervelender een afkeurend:
"Doe niet zo raar, er is niks!"

Daarmee wordt een deel van het kind door de ouder niet (h)erkend en je leert als kind
heel snel om dat deel ver weg te stoppen, waarmee de energieblokkade een feit is.
Door de kinderen het vertrouwen terug te geven in eigen WAARDE en het te leren omgaan
met deze gevoeligheid wordt het leven een stuk aangenamer voor alle betrokkenen.